Al een paar jaar heerst er een streng regiem in mijn boekenkast: iets nieuws erin? Dan ook iets ouds eruit. Zo komt mijn kast vol te staan met boeken die ik niet wegdoe omdat ik ze wil herlezen.

Herlezen heeft vreemde gevolgen. Soms snap ik niet waarom ik dat ene boek ooit heb kunnen lezen, zo vervelend vind ik het nu. Van een ander boek is het omgekeerd: ik wist niet meer hoe goed het was. Meestal vind ik bij herlezen stukken tekst die ik me niet herinner, andere zijn juist anders dan ik me herinner.

Hier zijn twee van mijn lievelingen: Het Zwijgen van Maria Zachea van Judith Koelemeijer, en Het Woud der Verwachting van Hella Haasse. Nu ik ernaar kijk, zie ik dat beide boeken niet alleen verhalen zijn over die en die mensen, maar ook verhalen over de wereld en de tijd waarin ze leefden, geschiedenis dus.

En dan heb je nog Nescio en De Heer Bommel, die vervelen nooit en mogen niet weg, al wordt de kast te klein.

Ik ben benieuwd, ben je ook een herlezer? En wat kies je dan?

Emma